„EMMANUEL PRZYCHODZI” – to temat, który zgromadził panie na spotkaniu formacyjnym w sobotę 20 grudnia br. w jeleniogórskim klasztorze Sióstr Magdalenek od Pokuty. Program spotkania obejmował adorację Najświętszego Sakramentu, którą prowadziła s. M. Krystyna, Euchrystię, konferencję, wygłoszoną przez księdza Michała Kamińskiego i agapę wspólną z siostrami magdalenkami.
Czas adwentowego oczekiwania otwiera nasze serca na osobę Jezusa Chrystusa, który przychodzi, by z miłością dotknąć nas i prowadzić do światłości, która przezwycięża śmierć. Ksiądz Michał zaproponował, by przejść tę drogę adwentową w świetle mesjańskich zapowiedzi Starego Testamentu. Proroctwa o narodzinach Mesjasza są elementem łączącym Stary i Nowy Testament. Mesjasz miał być „Emmanuelem”, czyli „Bogiem z nami”, władcą pełnym mądrości, pokoju i sprawiedliwości. Proroctwa te były czytane przez pokolenia jako obietnica nadziei i odkupienia, które spełniło się w narodzinach Jezusa Chrystusa w betlejemskiej stajni. Ich treść nie tylko zapowiadała przyjście Zbawiciela, ale także wskazywała na Jego boskie i królewskie pochodzenie. Zapoznajmy się z proroctwami, które wypełniły się w Jezusie.
- „Dlatego Pan sam da wam znak: Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel”. (Iz 7,14)
- „Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju”. (Iz 9,5-6)
- „I wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści się odrośl z jego korzeni. I spocznie na niej Duch Pański, duch mądrości i rozumu, duch rady i męstwa, duch wiedzy i bojaźni Pańskiej”. (Iz 11,1-2)
- „Powstań! Świeć, bo przyszło twe światło i chwała Pańska rozbłyska nad tobą. Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan, i Jego chwała jawi się nad tobą. I pójdą narody do twojego światła, królowie do blasku twojego wschodu”. (Iz 60,1-3)
- „Oto mój Sługa, którego podtrzymuję. Wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój4 na Nim spoczął; On przyniesie narodom Prawo. Nie będzie wołał ni podnosił głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze. Nie złamie trzciny nadłamanej, nie zagasi knotka o nikłym płomyku. On niezachwianie przyniesie Prawo”. (Iz 42,1-3)
- „A ty, Betlejem Efrata, najmniejsze jesteś wśród plemion judzkich! Z ciebie mi wyjdzie Ten, który będzie władał w Izraelu, a pochodzenie Jego od początku, od dni wieczności”. (Mi 5,1)
- „Oto nadejdą dni – wyrocznia Pana – kiedy wzbudzę Dawidowi Odrośl sprawiedliwą. Będzie panował jako król, postępując roztropnie, i będzie wykonywał prawo i sprawiedliwość na ziemi”. (Jr 23,5)
- „Nie zostanie odjęte berło od Judy ani laska pasterska spośród kolan jego, aż przyjdzie ten, do którego ono należy, i zdobędzie posłuch u narodów! (Rdz 49,10-11)
- „Zstąpi jak deszcz na trawę, jak deszcz rzęsisty, co nawadnia ziemię. Za dni jego zakwitnie sprawiedliwość i wielki pokój, dopóki księżyc nie zgaśnie. I panować będzie od morza do morza, od Rzeki aż po krańce ziemi. Nieprzyjaciele będą mu się kłaniać, a jego przeciwnicy pył będą lizali. Królowi Tarszisz i wysp przyniosą dary, królowie Szeby i Saby złożą daninę. I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie, wszystkie narody będą mu służyły. Wyzwoli bowiem wołającego biedaka i ubogiego, i bezbronnego. Zmiłuje się nad nędzarzem i biedakiem i ocali życie ubogich: uwolni ich życie od krzywdy i ucisku, a krew ich cenna będzie w jego oczach”. (Ps 72,6-14)
- „Patrzałem w nocnych widzeniach: a oto na obłokach nieba przybywa jakby Syn Człowieczy. Podchodzi do Przedwiecznego i wprowadzają Go przed Niego. Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie”. (Dn 7,13-14)
Adwent jest więc świętowaniem trzech etapów historii zbawienia: dawnego oczekiwania narodu Izraelskiego na Mesjasza, teraźniejszości zbawienia w Chrystusie, które już zostało zrealizowane i przyszłości zbawienia, która się objawi w przemianie świata na końcu czasów. Niech na tej drodze towarzyszy nam Maryja, Matka Odkupiciela – ucząc nas pokory, zasłuchania i głębokiego aktualizowania słowa Boga w swoim życiu.
