Uroczystość św. Marii Magdaleny (22 lipca) to wyjątkowy dzień dla Sióstr magdalenek od pokuty. Wspomnienie ich Patronki, uroczyście obchodzone w każdym domu zakonnym oraz w lubańskim kościele pw. Świętej Trójcy, łączy głęboką modlitwę z radością wspólnoty. Z uwagi na to, że Apostołka Apostołów jest patronką miasta Lubań, dzień ten ma tu szczególny wymiar. Analizując genezę Zgromadzenia, nietrudno zauważyć, jak znaczący wpływ na jego duchowość i charyzmat ma patronka instytutu. Jaka jest rola św. Marii Magdaleny w codziennym życiu Sióstr? Śledząc historię Świętej, nie powinno się skupiać uwagi jedynie na uwolnieniu od siedmiu złych duchów i spotkaniu ze Zmartwychwstałym, ale przede wszystkim na uczestnictwie w miłości krzyża i posłannictwie głoszenia zmartwychwstania. Tak też odczytują swoje powołanie magdalenki od pokuty, które poprzez udzielony im charyzmat zostały wezwane do kontemplacji tajemnic paschalnych oraz głoszenia orędzia Zmartwychwstania. Jako „Świadek Bożego miłosierdzia” i „Apostołka Apostołów” – Święta jest dla Sióstr wezwaniem do jeszcze większej gorliwości w podejmowanych zadaniach apostolskich. Siostry, wsparte przykładem swojej Patronki, w podejmowanej misji chcą prowadzić ludzi do Chrystusa Zmartwychwstałego, którego spotkanie radykalnie zmienia dotychczasowy sposób życia. Ta relacja daje Siostrom impuls do budowania więzi z Jezusem, opartej na wierze i miłości. Idąc za przykładem Marii Magdaleny, jako magdalenki od pokuty wsłuchują się w słowa Chrystusa: „Udaj się do moich braci i powiedz im”. Współczesny świat pełen jest smutku i zagubienia. Dlatego powołaniem magdalenek od pokuty jest niesienie Dobrej Nowiny o tym, że Jezus żyje i obdarza nowym życiem. Nie zatrzymują tej radości dla siebie – spotykając Go w słowie i sakramentach, dzielą się nią z każdym, kogo Bóg stawia na ich drogach. Rozważanie historii św. Marii Magdaleny wzbudza w Siostrach magdalenkach od pokuty pragnienie zjednoczenia z Chrystusem w tajemnicy Jego Paschy. Historia nawrócenia Marii z Magdali oraz jej całkowitego przylgnięcia do Zbawiciela, staje się dla Sióstr inspiracją w ich codziennym życiu modlitwy i pokuty wynagradzającej za grzechy świata. Siostry wierzą, że przy pomocy i dzięki wstawiennictwu Świętej otrzymają to, co niejednokrotnie może przerastać ich możliwości w realizacji charyzmatu i wynikających z niego zadań. Przez wstawiennictwo Apostołki Apostołów – „ikony człowieka przemienionego łaską Chrystusa” – magdalenki od pokuty wypraszają łaski potrzebne dla wszystkich ludzi, szczególnie łaskę nawrócenia. Każdego dnia wołają słowami modlitwy: „Święta Mario Magdaleno, która zjednałaś sobie tak wyjątkowe względy u Boskiego Mistrza, uproś nam ducha modlitwy i zamiłowania do wszystkich ćwiczeń duchowych. Prosimy, wstawiaj się za nami, abyśmy zrozumiały wartość pokuty, samotności i ubóstwa, i przy ich pomocy osiągnęły doskonałą miłość. Przez Chrystusa Panna naszego. Amen”.
